Leczenie uzależnień - jak wygląda?

Udostępnij

Zarówno alkoholizm, jak i inne uzależnienia uznano oficjalnie za choroby chroniczne. Celem ich leczenia jest zatem zachowanie abstynencji oraz wypracowanie pewnych mechanizmów, które pozwolą osobom uzależnionym prowadzić normalne życie z dala od używek. Jak wygląda leczenie uzależnień i w jaki sposób można osiągnąć wspomniane powyżej cele? Odpowiada terapeuta z Prywatne centrum terapii uzależnień Koninki

Problem uzależnienia

Uzależnienia to problem, który towarzyszy nam od pokoleń. Nasz poziom świadomości na ten temat stale się podnosi, mimo to jednak wciąż mamy mylne przeświadczenie o tak zwanym odwyku, a więc leczeniu uzależnień. Niektóre osoby wychodzą bowiem z założenia, że osobom uzależnionym podawane są specjalne leki, które pozwalają na szybki i bezproblemowy powrót do zdrowia. Jeszcze inni myślą, że uzależnienie to tak naprawdę wybór człowieka i z takiego uzależnienia można wyjść w dowolnej chwili, gdyż zależy to wyłącznie od woli chorego. Są też tacy, którzy uważają, że wystarczy odizolować osobę uzależnioną od alkoholu czy narkotyków lub nawet pogrozić jej konsekwencjami wynikającymi z jej dotychczasowego zachowania.

Wszystkie przedstawione powyżej twierdzenia wynikają oczywiście z niewiedzy, ale także z niezrozumienia mechanizmów nałogu. A jest to niezwykle ważne, ponieważ te właśnie mechanizmy sprawiają, że osoba uzależniona przez długi czas nie ma świadomości tego, że utraciła kontrolę nad swoim życiem.

leczenie uzależnień

Jak wygląda leczenie uzależnień?

Pierwszym krokiem w kierunku leczenia uzależnień jest przede wszystkim wzbudzenie w nałogowcu motywacji do podjęcia terapii. Oczywiście nie jest to łatwe zadanie. Konieczna jest wówczas tak zwana interwencja, a więc spotkanie bliskich osób z osobą uzależnioną i uświadomienie jej faktów związanych z chorobą. W takiej sytuacji niezwykle ważne i trudne zarazem jest powstrzymanie się od pomagania osobie uzależnionej - nie może być zatem mowy o usprawiedliwianiu jej nieobecności w pracy czy nawet spłacaniu jej długów. Gdyby osoby bliskie pomagały w ten sposób choremu, nie miałby on możliwości doświadczenia skutków swojego postępowania. To z kolei nie mogłoby zrodzić w nim chęci do jakiejkolwiek przemiany.

Właściwym początkiem leczenia uzależnień jest tak zwana terapia podstawowa, która odbywa się zazwyczaj na specjalnym oddziale lub też w poradni o podobnym profilu. Na tym etapie podejmowane są bardzo intensywne zajęcia terapeutyczne. Chory w większej mierze uczestniczy wówczas w spotkaniach grupowych. W przypadku leczenia stacjonarnego grupy liczą zazwyczaj od siedmiu do czternastu osób, zajęcia przypominają bardziej te szkolne niż szpitalne i trwają z reguły od pięciu do ośmiu tygodni. Zajęcia terapeutyczne w grupie trwają kilka godzin dziennie. Są to między innymi mini wykłady, wspólne dyskusje czy omawianie zadanych wcześniej prac pisemnych.

Leczenie uzależnień na tym etapie opiera się w głównej mierze na psychoterapii oraz psychoedukacji. Pierwszym etapem terapii podstawowej jest przede wszystkim analiza destrukcji, do jakiej doprowadza uzależnienie. Pacjenci muszą mieć świadomość tego, do jakich skutków prowadzi dane uzależnienie w różnych etapach ich życia. Mają dzięki temu okazję zmienić swoje nastawienie do swoich nałogowych zachowań, zauważyć tym samym groźne skutki i odblokować swoje emocje oraz uczucia.

Zobacz: Ranking najlepszych zamkniętych ośrodków terapeutycznych w Polsce

Drugi etap to nauka umiejętności, jakie są potrzebne do życia bez nałogu. Na tym etapie pacjent otrzymuje wiedzę oraz umiejętności, które mają pomóc mu w zachowaniu abstynencji oraz w powrocie do normalnego funkcjonowania, zarówno psychologicznego, jak i społecznego. Kiedy pierwszy etap leczenia uzależnień dobiega końca, pacjent jest tak naprawdę na początku swojej drogi. Wiele osób chorych wraca niestety do swojego nałogu nawet po kilku miesiącach terapii.

Dlatego tak ważny jest kolejny etap leczenia, który odbywa się w trybie ambulatoryjnym, a więc w poradni leczenia uzależnień. Ten etap nazywany jest terapią pogłębioną i trwa około 22 miesięcy. Charakteryzuje się indywidualnymi spotkaniami z terapeutą oraz grupą wsparcia. Ważne są także specjalne warsztaty terapeutyczne. Na tym etapie niejednokrotnie istnieje potrzeba powrotu do kwestii omawianych w trakcie terapii podstawowej - istotne jest w tym momencie powtórne uświadomienie pacjentowi, że nadal jest on osobą uzależnioną.